ترک خوردن انارهای کوچک روی درخت، علاوه بر تنش آبی و گرمای ناگهانی، میتواند دلایل دیگری نیز داشته باشد که مهمترین آنها عبارتند از:
🔴 ۱. تغذیه نامتعادل (بهویژه کلسیم و بور)
کمبود کلسیم یا بور باعث ضعف بافت پوست میوه شده و در اثر کوچکترین نوسان رطوبتی یا رشد سریع، ترکخوردگی رخ میدهد. بور در استحکام دیواره سلولی و انتقال قند نقش دارد. کلسیم نیز دیوارهی سلولی را مقاوم میکند.
🔴 ۲. باردهی بیش از ظرفیت (رقابت غذایی)
اگر درخت تعداد زیادی میوه در مراحل ابتدایی رشد داشته باشد، تقسیم منابع غذایی بین آنها ضعیف شده و پوست میوه نمیتواند بافت سفت و کشسان لازم را بسازد. در نتیجه، با رشد سریع یا تغییرات محیطی میترکد.
🔴 ۳. بیماریهای قارچی پوست میوه (کمتر شایع اما مهم)
برخی بیماریها مثل آلترناریا و قارچ Botrytis میتوانند بهتدریج پوست میوه را ضعیف کرده و موجب ترک شوند. این حالت همراه با لکههای قهوهای یا سیاه نیز خواهد بود.
🔴 ۴. نوسان دمای شب و روز
بهخصوص در مناطق خشک و کویری که اختلاف دما زیاد است، تغییر شدید دمای شب و روز موجب ترک میشود حتی اگر آبیاری منظم باشد.
🔴 ۵. استفاده نادرست از کودهای نیتروژنه
مصرف زیاد کود اوره یا نیترات آمونیوم در اوایل تابستان رشد سریع آبدار در گوشت میوه ایجاد میکند ولی پوست نمیتواند همزمان رشد کند و میترکد.
🔴 ۶. رقم انار و ویژگی ژنتیکی
برخی ارقام (مثل ملس یزدی) حساسیت بیشتری دارند و باید با آبیاری و تغذیه دقیقتری مدیریت شوند.
🔴 ۷. گردهافشانی ناقص یا تنش زمان گلدهی
اگر در زمان گلدهی، دمای بسیار بالا یا گردهافشانی ناقص رخ داده باشد، رشد اولیه میوه ضعیف میشود و بعدها ترک میخورد.
✅ راهکارهای فوری (برای باغت اگر هدف پیشگیری بقیه میوهها باشد):
محلولپاشی کلسیم + بور در دو نوبت با فاصله ۱۰ روز (مثلاً نیترات کلسیم ۲ در هزار + بور ۱ در هزار).
مدیریت دقیق آبیاری: نه خشکی طولانی و نه آبیاری سنگین ناگهانی.
کاهش کود نیتروژنه در این دوره و جایگزینی با پتاسیم برای استحکام پوست.
اگر ترک با لکههای قارچی همراه است، بررسی و درمان قارچ در اسرع وقت.